Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
धृतराष्ट्र रवाच चातुर्मास्यिर्ये यजन्ते जना: सदा तथेष्टीनां दशशतं प्राप्तुवन्ति । ये चाग्निहोत्रं जुह्नति श्रद्दधाना यथाम्नायं त्रीणि वर्षाणि विप्रा:
dhṛtarāṣṭra uvāca—cāturmāsyair ye yajante janāḥ sadā tathā iṣṭīnāṃ daśaśataṃ prāptuvanti | ye cāgnihotraṃ juhvati śraddadhānā yathāmnāyaṃ trīṇi varṣāṇi viprāḥ |
Dhṛtarāṣṭra sprach: „Die Menschen, die regelmäßig die Cāturmāsya-Opfer vollziehen und dadurch das Verdienst von Hunderten und Tausenden von iṣṭi-Darbringungen erlangen, und jene Brahmanen, die im Glauben das tägliche Agnihotra nach vedischer Vorschrift drei Jahre lang darbringen—solche disziplinierten Träger der Last des Dharma, fest gegründet auf dem vedischen Pfad, gelten als rechtschaffen und großherzig und gelangen in Varuṇas Welt.“
गौतम उवाच
Steady, faith-filled observance of Vedic duties—especially regular seasonal sacrifices and the daily Agnihotra performed according to injunction—constitutes a disciplined bearing of dharma and is presented as a cause for attaining exalted post-mortem realms such as Varuṇa’s world.
Dhṛtarāṣṭra speaks about the spiritual results of specific Vedic rites, describing how those who consistently perform Cāturmāsya sacrifices and maintain Agnihotra with śraddhā for an extended period are regarded as righteous and attain a divine realm.