Shloka 53
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
उच्चै:श्रवा भड़कारो जितारिश्वाष्टम: स्मृत: । एतेषामन्ववाये तु ख्यातास्ते कर्मजैर्गुणै: । जनमेजयादय: सप्त तथैवान्ये महारथा:,अश्ववानका दूसरा नाम अविक्षित् था। उसके आठ पुत्र हुए, जिनके नाम इस प्रकार हैं --परिक्षित्, पराक्रमी शबलाश्व, आदिराज, विराज, महाबली शाल्मलि, उच्चै:श्रवा, भंगकार तथा आठवाँ जितारि। इनके वंशमें जनमेजय आदि अन्य सात महारथी भी हुए, जो अपने कर्मजनित गुणोंसे प्रसिद्ध हैं
vaiśampāyana uvāca |
ucchaiḥśravā bhaḍkāro jitāriś cāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
eteṣām anvavāye tu khyātās te karma-jair guṇaiḥ |
janamejayādayaḥ sapta tathaivānye mahārathāḥ ||
Vaiśampāyana sagte: „Ucchaiḥśravā, Bhaḍkāra und Jitāri—als der achte in Erinnerung—waren unter ihnen. In der Nachkommenschaft, die von diesen Söhnen abstammte, erhoben sich Männer, berühmt für Tugenden, die aus ihren Taten geboren waren; unter ihnen Janamejaya und sieben weitere, ebenso andere große Wagenkämpfer.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that true renown in a royal lineage is grounded in karma—deeds that generate enduring qualities (karma-jaiḥ guṇaiḥ). Nobility is presented not merely as inherited status but as validated by conduct and merit.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, listing descendants (including Ucchaiḥśravā, Bhaḍkāra, and Jitāri) and noting that in their line arose celebrated warriors such as Janamejaya and others, famed for deed-born virtues.