Shloka 15
Śāṃtanu’s Ideal Rule; Devavrata’s Return; The Satyavatī Marriage Condition and Bhīṣma’s Vow (आदि पर्व, अध्याय ९४)
ययातिरुवाच सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् | एष नो विरजा: पन्था दृश्यते देवसझन:,ययाति बोले--हम सब लोगोंने साथ-साथ स्वर्गपर विजय पायी है, इसलिये इस समय सबको वहाँ चलना चाहिये। देवलोकका यह रजोहीन सात्त्विक मार्ग हमें स्पष्ट दिखायी दे रहा है
yayātir uvāca sarvair idānīṁ gantavyaṁ saha svargajito vayam | eṣa no virajaḥ panthā dṛśyate devasadanam ||
Yayāti sprach: „Nun müssen wir alle gemeinsam gehen. Als eine einzige Schar haben wir den Himmel errungen; darum ist es Zeit, dorthin aufzubrechen. Seht—dieser makellose, staublose Pfad zur Wohnstatt der Götter liegt uns klar vor Augen.“
अष्टक उवाच
Educational Q&A
Heaven is portrayed as a destination reached through shared merit and purity: when righteous effort bears fruit, one should proceed without delay on the ‘virajas’ (untainted) path—symbolizing a mind and conduct free from moral dust (rajas).
Yayāti addresses his companions, declaring that they have together attained the right to heaven and that the clear, pure path to the gods’ abode has appeared; he urges them all to go there at once, together.