Shloka 131
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
भरतादू भारती कीर्तियेनेदं भारतं कुलम् । अपरे ये च पूर्वे वै भारता इति विश्रुता:,भरतसे ही इस भूखण्डका नाम भारत (अथवा भूमिका नाम भारती) हुआ। उन्हींसे यह कौरववंश भरतवंशके नामसे प्रसिद्ध हुआ। उनके बाद उस कुलमें पहले तथा आज भी जो राजा हो गये हैं, वे भारत (भरतवंशी) कहे जाते हैं
bharatād ū bhāratī kīrtye nedaṃ bhārataṃ kulam | apare ye ca pūrve vai bhāratā iti viśrutāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Von Bharata her, durch den Ruhm seines Namens, wurde diese Linie als der Bhārata‑Stamm bekannt. Und die Könige, die zuvor waren, wie auch jene, die später in derselben Familie kamen, wurden unter dem Namen „Bhāratas“ berühmt—Nachkommen Bharatas. So ist die Identität des Landes und der Dynastie an den vorbildlichen Ruf eines gerechten Ahnherrn gebunden und zeigt, wie Ruhm, der in Tugend gründet, das kollektive Gedächtnis und politische Legitimität prägt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dynasty’s and even a land’s enduring identity can arise from the kīrti (renown) of a foundational ancestor; fame rooted in worthy conduct becomes a moral and political inheritance for later generations.
Vaiśampāyana explains the etymological and genealogical basis for the name ‘Bhārata’: the lineage is called Bhārata because it descends from King Bharata, and successive kings of that family are known as Bhāratas.