Shloka 28
कुरुवंशप्रश्नः—दुःषन्तस्य राजधर्मवर्णनम्
Kuru Lineage Inquiry and the Portrait of King Duḥṣanta’s Rule
कीर्ति प्रथणता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् | अन््येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम्,लोकमें जिनके महान् कर्म विख्यात हैं, जो सम्पूर्ण विद्याओंके ज्ञानद्वारा उद्धासित होते थे और जिनके धन एवं तेज महान् थे, ऐसे महामना पाण्डवों तथा अन्य क्षत्रियोंकी उज्ज्वल कीर्तिको लोकमें फैलानेवाले और पुण्यकर्मके इच्छुक श्रीकृष्णद्वैपायन वेदव्यासने इस पुण्यमय महाभारत ग्रन्थका निर्माण किया है। यह धन, यश, आयु, पुण्य तथा स्वर्गकी प्राप्ति करानेवाला है। जो मानव इस लोकमें पुण्यके लिये पवित्र ब्राह्मणोंको इस परम पुण्यमय ग्रन्थका श्रवण कराता है, उसे शाश्वत धर्मकी प्राप्ति होती है। जो सदा कौरवोंके इस विख्यात वंशका कीर्तन करता है, वह पवित्र हो जाता है
kīrti-prathanatā loke pāṇḍavānāṁ mahātmanām | anyeṣāṁ kṣatriyāṇāṁ ca bhūri-draviṇa-tejasām ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Damit sich in der Welt der Ruhm der großherzigen Pāṇḍavas—und auch der anderer kṣatriyas, reich an Besitz und Glanz—ausbreite, verfasste der Weise Kṛṣṇa Dvaipāyana Vedavyāsa, auf Verdienst bedacht, dieses höchst verdienstvolle Mahābhārata. Es verleiht Reichtum, Ansehen, langes Leben, Tugend und Himmel; und wer um des dharma willen reine brāhmaṇas dazu bringt, dieses heilige Werk in dieser Welt vorzutragen und hören zu lassen, erlangt dauerhaften dharma und wird gereinigt, indem er das berühmte Geschlecht der Kauravas preist.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames the Mahābhārata as a dharma-bearing sacred history: composing, reciting, and hearing it with a righteous intention generates merit, purifies the listener, and supports lasting dharma, while preserving the fame and moral memory of exemplary figures.
Vaiśaṃpāyana explains why Vyāsa composed the Mahābhārata: to disseminate the renown of the Pāṇḍavas and other illustrious kṣatriyas, and to provide a text whose recitation and hearing confer ethical and spiritual benefits.