Shloka 5
Adhyāya 60: Devagaṇa–Ṛṣi–Prajāpatīnāṃ Sambhavaḥ
Origins of Divine Classes, Sages, and Progenitors
विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वर: । परावरज्ञो ब्रह्मर्षि: कवि: सत्यव्रत शुचि:,वे वेदवेत्ताओंमें श्रेष्ठ थे और उन्होंने एक ही वेदको चार भागोंमें विभक्त किया था। ब्रह्मर्षि व्यासजी परब्रह्म और अपरब्रह्म॒के ज्ञाता, कवि (त्रिकालदर्शी), सत्यव्रतपरायण तथा परम पवित्र हैं
vyāsaikaṁ caturdhā yo vedaṁ vedavidāṁ varaḥ | parāvarajño brahmarṣiḥ kaviḥ satyavrataḥ śuciḥ ||
Śaunaka sprach: „Jener Vyāsa—der Veda-Kenner, der unter den Wissenden der Veden der Vornehmste ist—hat den einen Veda in vier Teile gegliedert. Er ist ein brahmarṣi, der sowohl die höhere als auch die niedrigere Wirklichkeit kennt; ein seherischer Dichter mit Blick durch die Zeiten, standhaft in der Wahrheit und vollkommen rein.“
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse establishes Vyāsa’s spiritual and intellectual authority: true guidance comes from one who unites scriptural mastery with inner purity and truthfulness, and who understands both transcendent (parā) and practical/manifest (aparā) knowledge.
Śaunaka is praising and identifying Vyāsa’s qualifications—especially his division of the single Veda into four—thereby legitimizing the tradition and the account that follows as grounded in an eminent, truthful, and pure seer.