आदि पर्व — अध्याय ५५: पाण्डव-कौरववैरस्य संक्षेपवृत्तान्तः
Synopsis of the Pāṇḍava–Kaurava Estrangement
यमो यथा धर्मविनिश्चयज्ञ: कृष्णो यथा सर्वगुणोपपन्न: । श्रियां निवासोडसि यथा वसूनां निधानभूतो5सि तथा क्रतूनाम्,तुम यमराजकी भाँति धर्मके निश्चित सिद्धान्तको जाननेवाले हो। भगवान् श्रीकृष्णकी भाँति सर्वगुणसम्पन्न हो। वसुगणोंके पास जो सम्पत्तियाँ हैं, वैसी ही सम्पदाओंके तुम निवासस्थान हो तथा यज्ञोंकी तो तुम साक्षात् निधि ही हो
yamo yathā dharmaviniścayajñaḥ kṛṣṇo yathā sarvaguṇopapannaḥ | śriyāṃ nivāso ’si yathā vasūnāṃ nidhānabhūto ’si tathā kratūnām ||
Āstīka preist den, der vor ihm steht, indem er ihn an den höchsten Maßstäben von Rechtschaffenheit und Vollkommenheit misst: Wie Yama die endgültigen Entscheidungen des Dharma kennt, so erkennst auch du den Dharma mit Gewissheit; wie Kṛṣṇa mit allen Tugenden ausgestattet ist, so bist auch du in Eigenschaften vollendet. Wie man von den Vasus sagt, sie seien der Sitz des Wohlstands, so bist du die Wohnstatt des Glücks; und was die Opferhandlungen betrifft, so bist du ihr eigener Schatz — das Lager und die Verkörperung ihres Verdienstes.
आस्तीक उवाच
The verse elevates dharma as a decisive, knowable standard (like Yama’s judgment) and links true excellence to comprehensive virtue (like Kṛṣṇa). It also ties ethical order to prosperity and to the integrity of sacrificial duty, suggesting that moral authority sustains both worldly well-being and sacred practice.
Āstīka is offering formal praise (stuti) to the powerful being before him, using renowned exemplars—Yama for dharma-judgment, Kṛṣṇa for complete virtue, the Vasus for prosperity, and sacrifices for merit—to honor him and establish his worthiness and beneficent stature in the unfolding episode.