Shloka 21
Vyāsa’s Arrival at Janamejaya’s Sarpasatra; Commissioning of Vaiśaṃpāyana’s Recital (व्यासागमनम्)
वाम्भि्मड्नलयुक्ताभिस्तोषयिष्येडद्य मातुल । यथा स यज्ञो नृपतेर्निवर्तिष्यति सत्तम,“मैंने कभी हँसी-मजाकमें भी झूठी बात नहीं कही है, फिर इस संकटके समय तो कह ही कैसे सकता हूँ। सत्पुरुषोंमें श्रेष्ठ मामाजी! सर्पयज्ञके लिये दीक्षित नृपश्रेष्ठ जनमेजयके पास जाकर अपनी मंगलमयी वाणीसे आज उन्हें ऐसा संतुष्ट करूँगा, जिससे राजाका वह यज्ञ बंद हो जायगा
vāgbhir maṅgalayuktābhis toṣayiṣye ’dya mātula | yathā sa yajño nṛpater nivartiṣyati sattama ||
„O Onkel, Bester unter den Tugendhaften! Heute werde ich den König mit glückverheißenden, wohlgewählten Worten erfreuen, sodass das Opfer des Herrschers zum Stillstand kommt.“
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical force of auspicious, truthful, and well-timed speech: even in the face of a powerful ritual driven by anger, dharmic persuasion can restrain harm and redirect authority toward compassion.
Āstīka tells his uncle that he will go to the king (Janamejaya) and, using auspicious words, win the king’s satisfaction in such a way that the ongoing snake-sacrifice will be stopped.