Shloka 41
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
न बुध्येतामुभौ तौ च नगस्थं पन्नगद्वधिजौ । सह तेनैव वृक्षेण भस्मी भूतो5 भवन्नूप,तक्षक नाग और ब्राह्मण--दोनों ही नहीं जानते थे कि इस वृक्षपर कोई दूसरा मनुष्य भी है। राजन्! तक्षकके काटनेपर उस वृक्षके साथ ही वह मनुष्य भी जलकर भस्म हो गया था
janamejaya uvāca | na budhyetām ubhau tau ca nagasthaṃ pannagadvadhijau | saha tenaiva vṛkṣeṇa bhasmībhūto 'bhavan nṛpa ||
Janamejaya sprach: Keiner der beiden—weder Takṣaka, der Schlangenkönig, noch der Brahmane, der darauf sann, die Schlange zu töten—bemerkte, dass noch ein anderer Mann in jenem Baum saß. O König, als Takṣaka biss, verbrannte auch jener Mann und wurde zusammen mit dem Baum zu Asche. Die Begebenheit zeigt, wie Blindheit aus Besessenheit und Vergeltung Unbeteiligte trifft und eine private Fehde in kollateralen Untergang verwandelt.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
When actions are driven by vengeance and fixation, perception narrows; the uninvolved can suffer unintended consequences. Ethical restraint and awareness are implied as safeguards against such collateral harm.
Janamejaya reports that Takṣaka and the Brahmin intent on killing the serpent failed to notice another person sitting in the same tree; when Takṣaka bit and the tree was destroyed, that person was also burned to ashes along with it.