Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
सख्यु: सकाशात् पितरं पित्रा ते धर्षितं पुरा । मृतं सर्प समासक्तं स्थाणुभूतस्य तस्य तम्
sakhyuḥ sakāśāt pitaraṃ pitrā te dharṣitaṃ purā | mṛtaṃ sarpa-samāsaktaṃ sthāṇu-bhūtasya tasya tam ||
Janamejaya sprach: „Von einem Freund und Mitschüler hörte Śṛṅgī, dass dein Vater einst seinen Vater geschmäht hatte. Er erfuhr, dass, während der Weise reglos wie ein Pfahl saß—schweigend und versunken—dein Vater ihm eine tote Schlange auf die Schulter gelegt hatte, und dass der Weise diese Schlange noch immer trug, obwohl er keinerlei Vergehen begangen hatte.“
जनमेजय उवाच
Disrespect toward a blameless ascetic—especially one practicing restraint and silence—constitutes adharma and can trigger grave consequences; power must be governed by self-control and reverence for spiritual discipline.
Janamejaya recounts how Śṛṅgī learned from a fellow student that King Parīkṣit had insulted Śṛṅgī’s father by placing a dead snake on the sage’s shoulder while the sage sat motionless and silent, despite being innocent of any wrongdoing.