Shloka 10
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
अड्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् । पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुन:,पहले उन्होंने उसमेंसे अंकुर निकाला, फिर उसे दो पत्तेका कर दिया। इसी प्रकार क्रमश: पल्लव, शाखा और प्रशाखाओंसे युक्त उस महान् वृक्षको पुनः पूर्ववत् खड़ा कर दिया
aṅkuraṃ kṛtavāṃs tatra tataḥ parṇadvayānvitam | palāśinaṃ śākhinaṃ ca tathā viṭapinaṃ punaḥ ||
Kāśyapa sprach: „Dort ließ er einen frischen Spross erscheinen; dann versah er ihn mit einem Paar Blätter. Und in geordneter Folge stellte er ihn wieder her—zuerst mit zartem Laub, dann mit Ästen und schließlich mit sich ausbreitenden Zweigen—bis der große Baum stand wie zuvor.“
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, step-by-step restoration: power (tapas/skill) is shown not as chaos but as ordered creation, implying that true mastery aligns with natural sequence and restraint.
Kaśyapa describes a marvel in which a tree is re-established progressively—first a sprout appears, then two leaves, then fuller foliage, branches, and spreading offshoots—until it stands restored as before.