Shloka 1
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
अफ्-४#-राल जा त्रयस्त्रिंशो5 ध्याय: गरुडका अमृत लेकर लौटना, मार्गमें भगवान् विष्णुसे वर पाना एवं उनपर इन्द्रके द्वारा वज्न-प्रहार सौतिरुवाच जाम्बूनदमयो भूत्वा मरीचिनिकरोज्ज्वलः । प्रविवेश बलात् पक्षी वारिवेग इवार्णवम्,उग्रश्रवाजी कहते हैं--तदनन्तर जैसे जलका वेग समुद्रमें प्रवेश करता है, उसी प्रकार पक्षिराज गरुड सूर्यकी किरणोंके समान प्रकाशमान सुवर्णमय स्वरूप धारण करके बलपूर्वक जहाँ अमृत था, उस स्थानमें घुस गये
Sautir uvāca: tad-anantaraṁ jāmbūnada-mayo bhūtvā marīci-nikara-ujjvalaḥ | praviveśa balāt pakṣī vārivega ivārṇavam ||
Sauti sprach: Darauf nahm Garuḍa, der mächtige Vogel, eine strahlend goldene Gestalt an, lodernd wie ein Bündel Sonnenstrahlen, und drang mit Gewalt in den Ort ein, an dem das amṛta verwahrt wurde—wie ein reißender Strom, der ins Meer stürzt.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights unwavering determination in pursuit of a solemn objective (Garuḍa’s mission), while also inviting reflection on means versus ends: even a lofty goal can involve forceful action that disturbs established protections.
Garuḍa takes on a dazzling golden, sunbeam-like radiance and forcibly enters the guarded location where amṛta is kept, compared to a powerful surge of water entering the ocean.