Shloka 3
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
ऋष यो ह्वात्र लम्बन्ते न हन््यामिति तानूषीन् । तपोरतान् लम्बमानान ब्रह्मर्षीनभिवीक्ष्य सः,तपस्यामें तत्पर हुए उन ब्रह्मर्षियोंको वटकी शाखामें लटकते देख गरुडने सोचा -- इसमें ऋषि लटक रहे हैं। मेरे द्वारा इनका वध न हो जाय। यह गिरती हुई शाखा इन ऋषियोंका अवश्य वध कर डालेगी।” यह विचारकर वीरवर पक्षिराज गरुडने हाथी और कछुएको तो अपने पंजोंसे दृढ़तापूर्वक पकड़ लिया और उन महर्षियोंके विनाशके भयसे झपटकर वह शाखा अपनी चोंचमें ले ली। उन मुनियोंकी रक्षाके लिये ही गरुडने ऐसा अदभुत पराक्रम किया था
ṛṣayo hvātra lambante na hanyāmīti tān ūṣīn | taporatān lambamānān brahmarṣīn abhivīkṣya saḥ |
Rohiṇ sprach: „Als er die Brahmarishis—Asketen, die der Buße ergeben sind—dort hängen sah, dachte Garuḍa: ‘Hier sind Weise aufgehängt; ich darf nicht Ursache ihres Todes werden. Dieser fallende Ast wird diese ṛṣis gewiss erschlagen.’ So bedacht, packte der heldenhafte König der Vögel den Elefanten und die Schildkröte fest mit seinen Fängen und, aus Furcht vor dem Untergang jener großen Weisen, stieß er herab und nahm den Ast in seinen Schnabel. Allein um jene Munis zu schützen, entfaltete Garuḍa eine so wunderbare Heldentat.“
रौहिण उवाच
Educational Q&A
Even when pursuing great strength or a difficult task, one must remain vigilant about unintended harm—especially toward the innocent and the spiritually devoted. Garuḍa’s power is guided by dharma: restraint, compassion, and protection of sages.
Garuḍa notices ascetic Brahmarṣis hanging from a tree-branch and fears that the branch may fall and kill them, possibly making him the cause. He therefore secures his prey (elephant and tortoise) while also taking the branch in his beak to prevent the sages’ destruction, performing an extraordinary feat to protect them.