Shloka 63
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
अश्विनाविन्दुममृतं वृत्त भूयौ तिरोधत्तामश्चिनौ दासपत्नी । हित्वा गिरिमश्रचिनौ गा मुदा चरन्तौ तद्वृष्टिमल्वा प्रस्थितो बलस्य,हे अश्विनीकुमारो! आप दोनोंमें सदाचारका बाहुल्य है। आप अपने सुयशसे चन्द्रमा, अमृत तथा जलकी उज्ज्वलताको भी तिरस्कृत कर देते हैं। इस समय मेरु पर्वतको छोड़कर आप पृथ्वीपर सानन्द विचर रहे हैं। आनन्द और बलकी वर्षा करनेके लिये ही आप दोनों भाई दिनमें प्रस्थान करते हैं
aśvināv indum amṛtaṃ vṛtta-bhūyau tiro-dhattām aśvinau dāsa-patnī | hitvā girim aśvinau gā mudā carantau tad-vṛṣṭim alvā prasthito balasya, he aśvinī-kumārau! āpa-dvayoḥ sad-ācārasya bāhulyaṃ asti | āpaḥ sva-suyaśasā candramasam, amṛtam, jala-sya ujjvalatām api tiraskurutha | etasmin samaye meru-giriṃ hitvā pṛthivyāṃ sānandaṃ vicaratha | ānanda-bala-yoḥ varṣaṇa-artham eva yuvāṃ bhrātarau divā prasthitau |
Rāma sprach: „O Aśvinī-kumāras! In euch ist rechte Lebensführung im Übermaß. Durch den Glanz eures eigenen guten Ruhmes überstrahlt ihr selbst den Mond, das amṛta—den Nektar der Unsterblichkeit—und das Leuchten des Wassers. Den Berg Meru hinter euch lassend, durchstreift ihr nun die Erde in Freude. Gerade um Freude und Kraft wie Regen auszugießen, brecht ihr beiden Brüder am Tage auf.“
राम उवाच