Shloka 1
अपन का बा | अत-#-#कत एकत्रिशर्दाधिकद्विशततमो< ध्याय: शार्जगकोंके सतवनसे प्रसन्न होकर अग्निदेवका उन्हें अभय देना जरितारिर्वाच पुरत: कृच्छूकालस्य धीमाज्जागर्ति पूरुष: । स कृच्छूकालं सम्प्राप्य व्यथां नैवैति कहिचित्,जरितारि बोला--बुद्धिमान् पुरुष संकटकाल आनेके पहले ही सजग हो जाता है, वह संकटका समय आ जानेपर कभी व्यथित नहीं होता
jaritār uvāca—purataḥ kṛcchukālasya dhīmān jāgarti pūruṣaḥ | sa kṛcchukālaṃ samprāpya vyathāṃ naivaiti kadācit ||
Jaritāri sprach: „Ein weiser Mensch bleibt wachsam, noch ehe die Zeit der Not herannaht. Wenn jene schwere Stunde wirklich eintritt, wird er niemals von Angst erschüttert.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Forethought and vigilance are ethical strengths: one who prepares mentally and practically before adversity does not collapse into anxiety when hardship arrives.
Within the Adi Parva context, the speaker (Jaritāri) states a maxim about preparedness in adversity; it functions as a moral reflection embedded in the surrounding narration attributed to Vaiśampāyana.