Shloka 1
पम्प बछ। ऑफ क्ााज त्रिशर्दाधिकाद्विशततमो< ध्याय: जरिता और उसके बच्चोंका संवाद जरितोवाच अस्माद् बिलान्निष्पतितमाखुं श्येनो जहार तम् । क्षुद्रे पद्भयां गृहीत्वा च यातो नात्र भयं हि वः,जरिताने कहा--बच्चो! चूहा इस बिलसे निकला था, उस समय उसे बाज उठा ले गया; उस छोटेसे चूहेको वह अपने दोनों पंजोंसे पकड़कर उड़ गया। अत: अब इस बिलनमें तुम्हारे लिये भय नहीं है
Vaiśampāyana uvāca: Jaritovāca—asmād bilān niṣpatitam ākhuṃ śyeno jahāra tam | kṣudre padbhyāṃ gṛhītvā ca yāto nātra bhayaṃ hi vaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Jaritā sprach—„Kinder, eine Maus kam aus diesem Bau hervor; in eben diesem Augenblick packte sie ein Habicht. Das winzige Wesen in seinen Fängen haltend, flog er davon. Darum besteht jetzt in diesem Bau keine Gefahr mehr für euch.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Jaritā models prudent reassurance: she reads an immediate sign of reduced threat (the mouse removed by the hawk) and calms her children, illustrating how elders interpret events to guide dependents toward steadiness rather than panic.
In the burrow where Jaritā and her young are situated, a mouse emerges and is instantly snatched away by a hawk. Jaritā concludes that this particular burrow is, for the moment, free from that source of danger and tells her children not to fear.