Shloka 17
Khāṇḍava-dāha: Strategic containment and Indra’s rain (Ādi Parva, Adhyāya 217)
दिदृक्षन्तश्न कौन्तेयं द्वारकावासिनो जना: । नरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्ण शतसहस्रश:,कुन्तीनन्दन अर्जुनको देखनेके लिये द्वारका-वासी मनुष्य लाखोंकी संख्यामें मुख्य सड़कपर चले आये थे
Vaiśampāyana uvāca: didṛkṣantaś ca Kaunteyaṁ Dvārakāvāsino janāḥ | narendramārgam ājagmus tūrṇaṁ śatasahasraśaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Begierig, Arjuna, den Sohn Kuntīs, zu erblicken, eilten die Bewohner Dvārakās zu Hunderttausenden auf die große Königsstraße. Die Szene hebt die öffentliche Verehrung für einen rechtschaffenen Helden hervor und den gemeinsamen Drang, Tugend und Ruhm leibhaftig vor Augen zu sehen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how society naturally gathers around perceived excellence: a dharmic hero becomes a living exemplar, and public attention can function as recognition of virtue and rightful renown rather than mere spectacle.
As Arjuna (Kuntī’s son) is to be seen, the residents of Dvārakā rush in enormous numbers to the main royal road, forming a great crowd eager for his sight.