Shloka 13
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
तथा पर्याकुले तस्मिन् निवेशे पाण्डवर्षभ: । अभिषेकाय कौन्तेयो गज्जामवततार ह,अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया । अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया राजन! वहाँ स्नान करके पितरोंका तर्पण करनेके पश्चात् अग्निहोत्र करनेके लिये वे जलसे निकलना ही चाहते थे कि नागराजकी पुत्री उलूपीने उनके प्रति आसक्त हो पानीके भीतरसे ही महाबाहु अर्जुनको खींच लिया
tathā paryākule tasmin niveśe pāṇḍavarṣabhaḥ | abhiṣekāya kaunteyo gaṅgām avatatar ha | apakṛṣṭo mahābāhur nāgarājasya kanyayā | antarjale mahārāja ulūpyā kāmayānayā ||
Vaiśampāyana sprach: Während das Lager so in Unruhe war, stieg der Stier unter den Pāṇḍavas—Arjuna, Kuntīs Sohn—zur Gaṅgā hinab, um zu baden. Doch, o König, der starkarmige Held wurde von Ulūpī, der Tochter des Nāga-Königs, die in Liebe zu ihm entbrannt war, unter Wasser fortgezogen. Die Begebenheit zeichnet die Spannung zwischen persönlichem Begehren und der disziplinierten Haltung nach, die man von einem Krieger erwartet, der rituelle Pflichten und öffentliche Verantwortung trägt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a classic Mahābhārata tension: a hero engaged in ritual and public duty can still be confronted by sudden personal desire and external allure. It invites reflection on self-control, the ethical handling of attraction, and how dharma is tested not only on battlefields but also in private, unexpected encounters.
During a disturbed moment in the camp, Arjuna goes to the Gaṅgā for a ritual bath. As he is about to come out, Ulūpī—the Nāga king’s daughter—desiring him, pulls him beneath the water into the underwater realm.