Shloka 20
सुभद्राहरणम्
Subhadrā-haraṇa: Arjuna’s Taking of Subhadrā and the Dvārakā Assembly’s Response
अधर्मो वै महानस्तु वने वा मरणं मम । शरीरस्य विनाशेन धर्म एव विशिष्यते,“चाहे राजाके तिरस्कारसे मुझे नियमभंगका महान् दोष प्राप्त हो अथवा वनमें ही मेरी मृत्यु हो जाय तथापि शरीरको नष्ट करके भी गौ-ब्राह्मण-रक्षारूप धर्मका पालन ही श्रेष्ठ है!
adharmo vai mahān astu vane vā maraṇaṁ mama | śarīrasya vināśena dharma eva viśiṣyate |
Vaiśaṃpāyana sprach: „Möge mich eine schwere Last der Unrechtmäßigkeit treffen, weil ich aufgrund der Verachtung des Königs eine Regel breche, oder möge ich gar im Wald sterben; selbst um den Preis der Zerstörung dieses Körpers ist der Schutz des Dharma—insbesondere die Bewahrung von Kühen und Brāhmaṇas—allein der höhere Weg.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma is to be upheld even at severe personal cost; preserving righteous duty is portrayed as superior to bodily survival or social approval.
In Vaiśaṃpāyana’s narration, a speaker resolves to accept either blame for a supposed breach of rule or even death in the forest, insisting that the higher priority is steadfast adherence to dharma (understood in the received tradition here as protection of cows and brāhmaṇas).