Shloka 20
Raivataka-giri Mahotsava and the Counsel on Subhadrā’s Marriage (रैवतके महोत्सवः — सुभद्राविवाहोपायविचारः)
रुधिरेणावसिक्ताज्ै द्वाविवार्को नभश्न्युतौ । ततस्ता विद्रुता नार्य: स च दैत्यगणस्तथा,उनके सारे अंग खूनसे लथपथ हो रहे थे। ऐसा जान पड़ता था, मानो आकाशसे दो सूर्य पृथ्वीपर गिर गये हों। उनके मारे जानेपर वे सब स्त्रियाँ वहाँसे भाग गयीं और दैत्योंका वह सारा समुदाय विषाद और भयसे कम्पित होकर पातालमें चला गया। तत्पश्चात् विशुद्ध अन्त:करणवाले भगवान् ब्रह्माजी देवताओं और महर्षियोंके साथ तिलोत्तमाकी प्रशंसा करते हुए वहाँ आये और भगवान् पितामहने उसे वरके द्वारा प्रसन्न किया
rudhireṇāvasi(k)tājau dvāv ivārko nabhaś cyutau | tatastā vidrutā nāryaḥ sa ca daityagaṇas tathā ||
Nārada sprach: Von Blut überströmt erschienen die beiden wie zwei Sonnen, die vom Himmel auf die Erde gefallen wären. Als sie erschlagen waren, flohen die Frauen von dort, und das ganze Heer der Dānava/Daitya, von Kummer und Furcht erschüttert, zog sich in die Unterwelten zurück. Danach kam der Herr Brahmā, innerlich geläutert, begleitet von den Göttern und den großen Rishis, Tilottamā preisend; und der Großvater der Welten erfreute sie, indem er ihr eine Gabe, einen Segen, gewährte.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inevitable collapse of violent, unrighteous power: when the daityas are struck down, their dependents scatter in fear, and the cosmic order is reaffirmed as Brahmā and the sages publicly honor merit and restore balance through a boon.
Nārada describes a climactic defeat in which two mighty figures lie blood-soaked, compared to two suns fallen from the sky; the women flee, the daitya host retreats to the underworld, and then Brahmā arrives with gods and seers to praise Tilottamā and reward her with a boon.