Shloka 15
अभिभाष्य तत: सर्वस्तौ त्राहीति विचुक्रुशु: । नच तौ चक्रतुर्भड़ं व्रतस्य सुमहाव्रती,तत्पश्चात् देवताओंने महान् आत्मबलसे सम्पन्न उन दोनों दैत्योंके सामने पुन: मायाका प्रयोग किया। उनकी मायानिर्मित बहनें, माताएँ, पत्नियाँ तथा अन्य आत्मीयजन वहाँ भागते हुए आते और उन्हें कोई शूलधारी राक्षस बार-बार खदेड़ता तथा पृथ्वीपर पटक देता था। उनके आभूषण गिर जाते, वस्त्र खिसक जाते और बालोंकी लटें खुल जाती थीं। वे सभी आत्मीयजन सुन्द-उपसुन्दको पुकारकर चीखते हुए कहते--“बेटा! मुझे बचाओ, भैया! मेरी रक्षा करो।' यह सब सुनकर भी वे दोनों महान् व्रतधारी तपस्वी अपनी तपस्यासे नहीं डिगे; अपने व्रतको नहीं तोड़ सके
nārada uvāca | abhibhāṣya tataḥ sarvas tau trāhīti vicukruśuḥ | na ca tau cakratur bhaṅgaṃ vratasya sumahāvratī |
Nārada sprach: Nachdem sie sie angerufen hatten, schrien all jene: „Rettet uns!“ Doch die beiden großen Asketen, fest in ihrem mächtigen Gelübde, ließen in ihrer Observanz keinen Riss entstehen. Im Zusammenhang hatten die Götter—um die Askese Sundas und Upasundas zu brechen—erneut Māyā eingesetzt: illusorische Schwestern, Mütter, Gattinnen und andere Geliebte wurden gezeigt, wie sie in Not flohen, von einem speertragenden Dämon verfolgt und zu Boden geschlagen, Schmuck und Gewänder in Unordnung. Und dennoch gaben die beiden, trotz dieser verzweifelten Bitten, die Selbstbeherrschung nicht preis.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in vrata and tapas: even when confronted with emotionally charged pleas engineered through deception, the disciplined person does not abandon self-control or violate a solemn observance. Ethical strength is shown by resisting manipulation and remaining anchored in one’s chosen dharma.
Nārada narrates how illusory figures cry out to Sunda and Upasunda for rescue. Despite the distressing scene (created by the gods through māyā to test them), the two ascetics do not break their vow or waver from their austerity.