Shloka 14
Arjuna Restores a Brāhmaṇa’s Cattle and Accepts Forest Exile
Satya-vrata at Khaṇḍavaprastha
पाण्डवानां च कुन्त्याश्ष द्रौपद्याश्व विशाम्पते | द्रुपदस्य च पुत्राणां यथा दत्तानि कौरवै:,उन्होंने भी अमित-बुद्धिमान् विदुरजीका क्रमशः: आदर-सत्कार किया। तदनन्तर विदुरजीने राजा धृतराष्ट्रकी आज्ञाके अनुसार बारंबार स्नेहपूर्वक युधिष्ठिर आदि पाण्डुपुत्रोंसे कुशल-मंगल एवं स्वास्थ्यविषयक प्रश्न किया। जनमेजय! फिर विदुरजीने कौरवोंकी ओरसे जैसे दिये गये थे, उसीके अनुसार पाण्डवों, कुन्ती, द्रौपदी तथा ट्रुपदके पुत्रोंक लिये नाना प्रकारके रत्न और धन भेंट किये
pāṇḍavānāṁ ca kuntyāś ca draupadyāś ca viśāṁpate | drupadasya ca putrāṇāṁ yathā dattāni kauravaiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Herr der Menschen, den Pāṇḍavas, Kuntī, Draupadī und den Söhnen Drupadas wurden Gaben aus Juwelen und Reichtum dargebracht — genau in der Weise und im Umfang, wie sie im Namen der Kauravas gegeben worden waren.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic norm of honoring guests and maintaining reciprocal propriety: gifts are given in a measured, corresponding way, reflecting restraint, fairness in outward conduct, and the political importance of etiquette.
In the context of a formal reception, gifts are distributed to the Pāṇḍavas and their family members—Kuntī, Draupadī, and Drupada’s sons—matching what was offered from the Kaurava side, signaling official respect and diplomatic formality.