Shloka 14
विदुरस्य द्रुपदसमीपगमनम् — Vidura Conveys Dhṛtarāṣṭra’s Message to Drupada
वासांसि च महाहाणि नानादेश्यानि माधव: । कम्बलाजिनरत्नानि स्पर्शवन्ति शुभानि च,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर विवाह हो जानेपर पाण्डवोंके लिये भगवान् _श्रीकृष्णने वैदूर्यमणि-जटित सोनेके बहुत-से आभूषण, बहुमूल्य वस्त्र, अनेक देशोंके बने हुए कोमल स्पर्शवाले कम्बल, मृगचर्म, सुन्दर रत्न, शय्याएँ, आसन, भाँति- भाँतिके बड़े-बड़े वाहन तथा वैदूर्य और वज्रमणि (हीरे)-से खचित सैकड़ों बर्तन भेंटके तौरपर भेजे
vāsāṃsi ca mahārhāṇi nānādeśyāni mādhavaḥ | kambalājinaratnāni sparśavanti śubhāni ca ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janamejaya, Mādhava (Śrī Kṛṣṇa) sandte den Pāṇḍavas viele kostbare Gewänder aus verschiedenen Ländern, dazu feine Decken, Hirschfelle und glückverheißende Edelsteine — weich im Griff und eines ehrbaren Gebrauchs würdig.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic generosity and alliance-building: valuable gifts, offered appropriately, express honor, strengthen kinship ties, and support social harmony without coercion.
After the marriage, Kṛṣṇa (Mādhava) sends the Pāṇḍavas luxurious items—costly clothes from various regions, soft blankets, deer-skins, and auspicious gems—as gifts, marking goodwill and support.