Shloka 13
विदुरस्य द्रुपदसमीपगमनम् — Vidura Conveys Dhṛtarāṣṭra’s Message to Drupada
वैशम्पायन उवाच ततस्तु कृतदारेभ्य: पाण्डुभ्य: प्राहिणोद्धरि: । वैदूर्यमणिचित्राणि हैमान्याभरणानि च,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर विवाह हो जानेपर पाण्डवोंके लिये भगवान् _श्रीकृष्णने वैदूर्यमणि-जटित सोनेके बहुत-से आभूषण, बहुमूल्य वस्त्र, अनेक देशोंके बने हुए कोमल स्पर्शवाले कम्बल, मृगचर्म, सुन्दर रत्न, शय्याएँ, आसन, भाँति- भाँतिके बड़े-बड़े वाहन तथा वैदूर्य और वज्रमणि (हीरे)-से खचित सैकड़ों बर्तन भेंटके तौरपर भेजे
vaiśampāyana uvāca | tatastu kṛtadārebhyaḥ pāṇḍubhyaḥ prāhiṇoddhariḥ | vaidūryamaṇicittrāṇi haimānyābharaṇāni ca ||
Vaiśampāyana sprach: Darauf, nachdem die Pāṇḍavas vermählt waren, sandte Hari (Śrī Kṛṣṇa) ihnen Geschenke — goldene Schmuckstücke, mit Vaidūrya-Edelsteinen eingelegt, und andere prächtige Kostbarkeiten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic social ethic: honoring major life-rites (especially marriage) through appropriate gifts and support. Such generosity strengthens righteous bonds, affirms alliances, and helps a newly formed household begin life with auspiciousness and stability.
After the Pāṇḍavas’ marriages, Hari—identified with Śrī Kṛṣṇa—sends them valuable gifts, beginning with gold ornaments inlaid with vaidūrya gems. It functions as a formal gesture of goodwill and recognition of their new marital status.