Shloka 23
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं पुन: पुनर्न्यपतत वेगवत्तदा । विदारयद् दितिदनुजान् सहस्रशः करेरितं पुरुषवरेण संयुगे,उस महासमरमें पुरुषोत्तम श्रीहरिके हाथोंसे संचालित हो वह चक्र प्रलयकालीन अग्निके समान जाज्वल्यमान हो उठा और सहसोौरं दैत्यों तथा दानवोंको विदीर्ण करता हुआ बड़े वेगसे बारम्बार उनकी सेनापर पड़ने लगा
śaunaka uvāca | tadantakajvalanasamānavarcasaṃ punaḥ punar nyapatata vegavattadā | vidārayad ditidanujān sahasraśaḥ kareritaṃ puruṣavareṇa saṃyuge ||
Śaunaka sprach: In jener großen Schlacht wurde der Diskus—dessen Glanz dem Feuer am Ende der Welt glich—mit ungeheurer Geschwindigkeit immer wieder geschleudert. Von der Hand des höchsten Helden getrieben, stürzte er wieder und wieder in ihr Heer und zerriss Daityas und Dānavas zu Tausenden. Die Stelle betont die sittliche Ordnung des Epos: Wenn zerstörerische Mächte in Hochmut und Gewalt aufsteigen, handelt die göttliche Kraft entschlossen, um das Gleichgewicht wiederherzustellen; die gezeigte Macht ist nicht bloße Grausamkeit, sondern Vollzug kosmischer Gerechtigkeit.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic’s ethical vision that overwhelming force, when wielded by a righteous/divine agent, functions as the restoration of cosmic balance—destroying violent, disruptive powers (Daityas and Dānavas) rather than glorifying violence for its own sake.
In a battlefield setting, a blazing discus—driven by the hero’s hand—is repeatedly hurled with great speed into the enemy ranks, splitting and destroying Daityas and Dānavas in vast numbers.