Shloka 25
Ādi Parva, Adhyāya 186 — Drupada’s Summons and the Pāñcāla Reception
दमघोषसुतो धीर: शिशुपालो महामतिः । धनुरादायमानस्तु जानुभ्यामगमन्महीम्,इस प्रकार जब वे सभी क्षत्रिय सब ओरसे हट गये, तब यमराजके समान बलवान, धीर, वीर, चेदिराज दमघोषपुत्र महाबुद्धिमान् शिशुपाल धनुष उठानेके लिये चला। परंतु उसपर हाथ लगाते ही घुटनोंके बल पृथ्वीपर गिर पड़ा
damaghoṣasuto dhīraḥ śiśupālo mahāmatiḥ | dhanur ādāyamānas tu jānubhyām agaman mahīm ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Als die übrigen Kṣatriyas sich nach allen Seiten zurückgezogen hatten, trat Śiśupāla — Sohn des Damaghoṣa, standhaft und von großem Entschluss — vor, um den Bogen zu ergreifen. Doch in dem Augenblick, da er Hand an ihn legte, brach er auf die Knie und stürzte zur Erde.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that external heroism and ambition can collapse when not aligned with rightful support—whether understood as dharma, auspicious fortune, or inner composure. At the critical moment, a person’s strength is tested, and failure can reveal a deeper moral or karmic constraint.
After other kṣatriyas step back, Śiśupāla approaches to lift the bow. As he tries to take it, he suddenly falls to the earth on his knees, indicating an abrupt loss of power or steadiness at the very moment of action.