Shloka 20
पराशरस्य राक्षससत्रनिवृत्तिः | Paraśara’s Rakṣasa-Satra and Its Cessation
तपत्युवाच नाहमीशा55त्मनो राजन् कन्या पितृमती हाहम् | मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्याचस्व पितरं मम,तपतीने कहा--राजन! मैं ऐसी कन्या हूँ, जिसके पिता विद्यमान हैं; अत: अपने इस शरीरपर मेरा कोई अधिकार नहीं है। यदि आपका मुझपर प्रेम है तो मेरे पिताजीसे मुझे माँग लीजिये
tapaty uvāca: nāham īśātmanaḥ rājan, kanyā pitṛmatī hāham | mayi ced asti te prītir, yācasva pitaraṃ mama ||
Tapatī sprach: „O König, ich bin nicht Herrin über meine eigene Person; ich bin eine Jungfrau, deren Vater noch lebt. Darum habe ich keine unabhängige Verfügungsgewalt über mich selbst. Wenn du wahrhaft Zuneigung zu mir trägst, so bitte meinen Vater in rechter Form um mich.“
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic propriety in marriage: when a maiden is under her father’s guardianship, a suitor should proceed through lawful, respectful request to the guardian rather than treating the woman as an object of unilateral choice or possession.
Tapatī addresses a king who desires her, stating she lacks independent authority because her father is alive; she directs the king to seek her hand by formally approaching and requesting her from her father.