Shloka 3
Parāśara’s Birth, Vasiṣṭha as Guardian, and the Bhṛgu–Kṣatriya Violence Etiology (Ādi-parva 169)
समनुज्ञाप्य तान् सर्वानासीनान् मुनिरब्रवीत् । प्रच्छन्न॑ पूजित: पार्थ: प्रीतिपूर्वमिदं वच:,उन्हें आया देख शत्रुसंतापन पाण्डवोंने आगे बढ़कर उनकी अगवानी की और प्रणामपूर्वक उनका अभिवादन करके वे सब उनके आगे हाथ जोड़कर खड़े हो गये। कुन्तीपुत्रोंद्वारा गुप्तरूपसे पूजित हो मुनिवर व्यासने उन सबको आज्ञा देकर बिठाया और जब वे बैठ गये, तब उनसे प्रसन्नतापूर्वक इस प्रकार पूछा--
samanujñāpya tān sarvān āsīnān munir abravīt | pracchannaḥ pūjitaḥ pārthaḥ prītipūrvam idaṁ vacaḥ |
Vaiśampāyana sprach: Nachdem er ihnen allen die Erlaubnis gegeben und sie hatte Platz nehmen lassen, sprach der Weise. Als Pārtha im Verborgenen geehrt worden war, wandte sich der Weise—im Herzen erfreut—mit liebevollen Worten an sie.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in receiving a revered guest: offering honor, granting permission, seating everyone properly, and speaking with affection and restraint. Ethical leadership begins with humility, decorum, and attentive inquiry guided by respect.
After being respectfully received, the sage has everyone sit down. Having been honored discreetly, he then speaks warmly—setting up a courteous inquiry or counsel to the assembled persons (contextually the Pāṇḍavas).