Shloka 2
Parāśara’s Birth, Vasiṣṭha as Guardian, and the Bhṛgu–Kṣatriya Violence Etiology (Ādi-parva 169)
तमागतमभिप्रेक्ष्य प्रत्युदूगम्य परंतपा: । प्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थु: प्राउचलयस्तदा,उन्हें आया देख शत्रुसंतापन पाण्डवोंने आगे बढ़कर उनकी अगवानी की और प्रणामपूर्वक उनका अभिवादन करके वे सब उनके आगे हाथ जोड़कर खड़े हो गये। कुन्तीपुत्रोंद्वारा गुप्तरूपसे पूजित हो मुनिवर व्यासने उन सबको आज्ञा देकर बिठाया और जब वे बैठ गये, तब उनसे प्रसन्नतापूर्वक इस प्रकार पूछा--
tam āgatam abhiprekṣya pratyudūgamya parantapāḥ | praṇipatya abhivādya enaṃ tasthuḥ prāñjalayas tadā ||
Vaiśampāyana sprach: Als sie ihn kommen sahen, gingen die Pāṇḍavas—Bezwinger ihrer Feinde—ihm entgegen, um ihn zu empfangen. Sie warfen sich nieder, erwiesen ihm ehrerbietigen Gruß und standen dann mit gefalteten Händen vor ihm. (Darauf hieß der Weise Vyāsa, von Kuntīs Söhnen im Verborgenen geehrt, sie Platz nehmen; und als sie saßen, befragte er sie mit heiterem, gütigem Sinn.)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct toward revered guests and elders: one should go forward to receive them, offer respectful salutations, and stand with humility and self-restraint. Such outward etiquette reflects inner discipline and recognition of spiritual authority.
The Pandavas see a revered person (contextually, the sage Vyāsa) arriving. They step forward to welcome him, bow and salute him, and stand with folded hands in respectful attendance, setting the stage for Vyāsa to seat them and speak with them.