Shloka 8
Kalmāṣapāda’s Encounter with Śakti and the Escalation of the Vasiṣṭha–Viśvāmitra Feud (कल्माषपाद–शक्ति प्रसङ्गः)
ततस्तु पृषते5तीते स राजा द्रुपदो5भवत् | द्रोणोडपि राम॑ शुश्राव दित्सन्तं वसु सर्वश:,पृषतकी मृत्युके पश्चात् ट्रपद राजा हुए। इधर द्रोणने भी यह सुना कि परशुरामजी अपना सारा धन दान कर देना चाहते हैं और वनमें जानेके लिये उद्यत हैं। तब वे भरद्वाजनन्दन द्रोण परशुरामजीके पास जाकर बोले--'द्विजश्रेष्ठ! मुझे द्रोण जानिये। मैं धनकी कामनासे यहाँ आया हूँ”
tatastu pṛṣate'tīte sa rājā drupado'bhavat | droṇo'pi rāmaṃ śuśrāva ditsantaṃ vasu sarvaśaḥ ||
Nachdem König Pṛṣata dahingegangen war, wurde Drupada König. Um dieselbe Zeit hörte Droṇa, dass Rāma (Paraśurāma) all seinen Reichtum als Gabe verschenken und dann in den Wald aufbrechen wolle. Vom Wunsch nach Lebensunterhalt getrieben ging Droṇa zu Paraśurāma, stellte sich vor und begehrte Vermögen.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse juxtaposes two dharmic pressures: Paraśurāma’s impulse toward total charity and renunciation, and Droṇa’s need-driven pursuit of resources. It highlights that ethical life often involves navigating real necessities (artha) while honoring higher ideals like generosity and detachment.
A political succession occurs—Pṛṣata dies and Drupada becomes king. Simultaneously, Droṇa hears that Paraśurāma is distributing all his wealth and preparing to retire to the forest, so Droṇa approaches him to request wealth.