Shloka 9
वसिष्ठ–विश्वामित्रवैरकारणम्
Vasiṣṭha–Viśvāmitra: Origin of Hostility and Nandinī Episode
तदद्भुततमं श्रुत्वा लोके तस्य महात्मनः । विस्तरेणैव पप्रच्छु: कथान्ते पुरुषर्षभा:,उस महात्मा ब्राह्मणका इस लोकमें अत्यन्त अद्भुत प्रतीत होनेवाला यह वचन सुनकर कथाके अन्तमें पुरुषशिरोमणि पाण्डवोंने विस्तारपूर्वक जाननेके लिये पूछा
tad adbhutatamaṁ śrutvā loke tasya mahātmanaḥ | vistareṇaiva papracchuḥ kathānte puruṣarṣabhāḥ ||
Als sie jene Worte vernahmen—die in der Welt als überaus wundersam gelten, gesprochen von jenem großgesinnten Brahmanen—fragten am Ende der Erzählung die besten der Männer, stark wie Stiere (die Pāṇḍavas), weiter nach, um eine umfassendere und genauere Darstellung zu erhalten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models a dharmic approach to knowledge: one should listen attentively to extraordinary or morally significant speech and then inquire respectfully and in detail, so that understanding becomes clear rather than remaining mere wonder.
After hearing a remarkably wondrous statement attributed to a great-souled Brahmin, the Pāṇḍavas—described as the best of men—ask further questions at the conclusion of the account, requesting an expanded explanation.