Shloka 16
आदि पर्व — अध्याय 148: कुन्ती–ब्राह्मणसंवादः (दुःखमूल-प्रश्नः) / Kuntī and the Brahmin: Inquiry into the Root of Suffering
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मा दग्धो5यमतिदुर्मति: । अनागस: सुविश्वस्तान् यो ददाह नरोत्तमान्,सौभाग्यकी बात है कि यह अत्यन्त खोटी बुद्धिवाला पापात्मा पुरोचन भी इस समय दग्ध हो गया है, जिसने बिना किसी अपराधके अपने ऊपर पूर्ण विश्वास करनेवाले नरश्रेष्ठ पाण्डवोंको जला दिया है
diṣṭyā tv idānīṃ pāpātmā dagdho ’yam atidurmatīḥ | anāgasaḥ suviśvastān yo dadāha narottamān ||
Zum Glück ist jener Sünder von gänzlich verderbtem Sinn nun selbst verbrannt. Er war es, der die edlen Pāṇḍavas dem Feuer preisgab—obwohl sie unschuldig waren und ihm vollends vertraut hatten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns the grave adharma of betraying the trust of the innocent and frames the villain’s destruction as a fitting moral consequence—highlighting that harming blameless, trusting people is among the most reprehensible acts.
Vaiśampāyana reports that Purocana—the agent who tried to burn the Pāṇḍavas in the lac-house—has himself been burned, and he recalls Purocana’s crime of attempting to incinerate the unsuspecting, innocent Pāṇḍavas.