एकचक्रानिवासे ब्राह्मणगृहदुःखश्रवणम् | Hearing the Brāhmaṇa Household’s Distress at Ekacakrā
“आपलोग हमारे हितचिन्तक हैं, अतः हमें अपने आशीर्वादसे संतुष्ट करें और हमें दाहिने करते हुए जैसे आये थे, वैसे ही अपने घरको लौट जायँ। जब आपलोगोंके द्वारा हमारा कोई कार्य सिद्ध होनेवाला होगा, उस समय आप हमारे प्रिय और हितकारी कार्य कीजियेगा' ।। एवमुक्तास्तदा पौरा: कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् आशीर्भिश्चवाभिनन्द्यैताञ्जमग्मुर्नगरमेव हि,उनके यों कहनेपर पुरवासी उन्हें आशीर्वादसे प्रसन्न करते हुए दाहिने करके नगरको ही लौट गये
vaiśampāyana uvāca | “yūyaṃ naḥ hitacintakāḥ, ataḥ asmān āśīrbhiḥ saṃtoṣayata, asmān pradakṣiṇaṃ kṛtvā yathāgatāḥ tathā svagṛhān pratigacchata | yadā yuṣmābhiḥ asmākaṃ kiṃcid kāryaṃ siddhaṃ bhaviṣyati, tadā mama priyaṃ hitakaraṃ ca kāryaṃ kariṣyatha” || evam uktās tadā paurāḥ kṛtvā cāpi pradakṣiṇam | āśīrbhiś ca abhinandya etān jagmur nagaram eva hi ||
Vaiśampāyana sprach: „Ihr seid die, die unser Wohl im Sinn haben. Darum erfreut uns mit eurem Segen und kehrt, nachdem ihr uns wie bei eurer Ankunft rechtsherum (pradakṣiṇa) umschritten habt, in eure Häuser zurück. Wenn einmal eine Aufgabe von uns durch euch zu vollbringen ist, dann tut für uns, was uns lieb und was uns heilsam ist.“ So angesprochen, vollzogen die Stadtbewohner die ehrerbietige Rechtsumrundung, spendeten Segen und Glückwünsche und kehrten in die Stadt zurück.
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights dharmic social conduct: honoring well-wishers, valuing blessings, and observing respectful etiquette (pradakṣiṇā). It also frames community support as reciprocal—citizens assist when called upon for a beneficial task.
After being addressed respectfully, the townspeople offer blessings and perform a rightward circumambulation as a sign of reverence, then return to the city, with an understanding that they will help again when needed.