Shloka 56
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
तत उत्सृज्य तच्चापमाददानं शरावरम् । खड्गमुद्धृत्य कौन्तेय: सिंहनादमथाकरोत्,तत्पश्चात् उस कटे हुए धनुषको त्यागकर जब वे दूसरा धनुष और तूणीर लेने लगे, उस समय अर्जुनने म्यानसे तलवार निकालकर सिंहके समान गर्जना की
tata utsṛjya tac cāpam ādadānaṃ śarāvaram | khaḍgam uddhṛtya kaunteyaḥ siṃhanādam athākarot ||
Vaiśampāyana sprach: Dann, den zerschnittenen Bogen beiseite werfend, als jener nach einem anderen Bogen und seinem Köcher greifen wollte, zog der Sohn der Kuntī das Schwert und stieß ein Löwengebrüll aus.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: when faced with danger, a warrior does not collapse in confusion but adapts—discarding what is unusable, taking up available weapons, and standing firm with courage and clarity.
After a bow is rendered useless, Arjuna discards it and reaches for another bow and his quiver; at that moment he draws his sword and roars like a lion, signaling readiness to fight and intimidating opponents.