Shloka 16
Adhyāya 129 — Public Acclaim of the Pāṇḍavas and Duryodhana’s Appeal to Dhṛtarāṣṭra
निहन्यादपि तं वीर॑ जातमन्यु: सुयोधन: । तेन मे व्याकुलं चित्त हृदयं दहुतीव च,“अतः सम्भव है, वह क्रोधमें वीर भीमसेनको धोखा देकर मार भी डाले। इसी चिन्तासे मेरा चित्त व्याकुल हो उठा है, हृदय दग्ध-सा हो रहा है”
Vaiśampāyana uvāca: nihanyād api taṃ vīraṃ jātamanyuḥ suyodhanaḥ | tena me vyākulaṃ cittaṃ hṛdayaṃ dahutīva ca ||
Vaiśampāyana sprach: „Suyodhana (Duryodhana), dessen Zorn eben erst aufgeflammt ist, könnte jenen Helden sogar durch List töten. Darum ist mein Geist in Aufruhr, und mein Herz fühlt sich an, als würde es von Feuer verbrannt.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger (krodha) can override restraint and dharma, making even a powerful person capable of extreme wrongdoing; such moral danger naturally causes distress to those who foresee its consequences.
The narrator reports an anxious thought: Duryodhana, newly inflamed with anger, may go so far as to kill a heroic figure; this fear makes the speaker’s mind restless and the heart feel burning with worry.