Shloka 12
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
तथेत्युक्ता त्वम्बिकया भीष्ममामन्त्रय सुव्रता । वन॑ ययौ सत्यवती स्नुषाभ्यां सह भारत,अम्बिका भी “तथास्तु” कहकर साथ जानेको तैयार हो गयी। जनमेजय! फिर उत्तम व्रतका पालन करनेवाली सत्यवती भीष्मजीसे पूछकर अपनी दोनों पतोहुओंको साथ ले वनको चली गयी
tathetyuktā tvambikayā bhīṣmam āmantrya suvratā | vanaṁ yayau satyavatī snuṣābhyāṁ saha bhārata ||
Vaiśampāyana sagte: So von Ambikā angesprochen, stimmte diese mit „So sei es“ zu und war bereit mitzugehen. Darauf nahm Satyavatī—standhaft in ihren Gelübden—von Bhīṣma Abschied und zog mit ihren beiden Schwiegertöchtern in den Wald, o Bhārata.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic life-cycle movement: after ensuring the realm’s stability, elders may turn toward vānaprastha-like withdrawal. Seeking Bhīṣma’s leave underscores respect for guardianship and orderly transfer of responsibility.
Ambikā agrees (“tathāstu”), and Satyavatī, described as suvratā, takes leave of Bhīṣma and departs for the forest together with her two daughters-in-law, marking the family’s shift from court life toward ascetic retirement.