Shloka 1
कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
अपन छा | अ-णक्राछ एकोनविशत्यधिकशततमोड< ध्याय: पाण्डुका कुन्तीको पुत्र-प्राप्तिके लिये प्रयत्न करनेका आदेश वैशम्पायन उवाच तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमान: स वीर्यवान् | सिद्धचारणसड्घानां बभूव प्रियदर्शन:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! वहाँ भी श्रेष्ठ तपस्यामें लगे हुए पराक्रमी राजा पाण्डु सिद्ध और चारणोंके समुदायको अत्यन्त प्रिय लगने लगे--इन्हें देखते ही वे प्रसन्न हो जाते थे
Vaiśampāyana uvāca | tatrāpi tapasi śreṣṭhe vartamānaḥ sa vīryavān | siddhacāraṇasaṅghānāṃ babhūva priyadarśanaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Janamejaya, selbst dort, während der mächtige König Pāṇḍu die höchste Askese übte, wurde er den Versammlungen der Siddhas und Cāraṇas zu einem willkommenen Anblick; ihn nur zu sehen, erfüllte sie mit Freude.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that sincere austerity (tapas) refines a person’s presence and character: even powerful beings value and rejoice in one who is steadfast in disciplined virtue, suggesting that inner purity naturally earns respect without coercion.
Vaiśampāyana describes King Pāṇḍu living in the forest and practicing intense austerities; during this period, Siddhas and Cāraṇas gather around him and are pleased simply by seeing him, indicating his growing spiritual stature.