Shloka 14
पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
अन्यान्यपि चरँललोभादलाभे सप्त पूरयन् | अलाभे यदि वा लाभे समदर्शी महातपा:,अथवा यदि भिक्षा मिलनी असम्भव हो जाय, तो कई दिनतक उपवास ही करता चलूँगा। (भिक्षा मिल जानेपर भी) भोजन थोड़ा-थोड़ा ही करूँगा। ऊपर बताये हुए एक प्रकारसे भिक्षा न मिलनेपर ही दूसरे प्रकारका आश्रय लूँगा। ऐसा तो कभी न होगा कि लोभवश दूसरे-दूसरे बहुत-से घरोंमें जाकर भिक्षा लूँ। यदि कहीं कुछ न मिला तो भिक्षाकी पूर्तिके लिये सात घरोंपर फेरी लगा लूँगा। यदि मिला तो और न मिला तो, दोनों ही दशाओंमें समान दृष्टि रखते हुए भारी तपस्यामें लगा रहूँगा
anyāny api caraṁl-lobhād alābhe sapta pūrayan | alābhe yadi vā lābhe samadarśī mahātapāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „Selbst wenn er umherging, würde er aus Gier nicht in vielen verschiedenen Häusern um Almosen bitten. Erhielte er nichts, so machte er die Runde von sieben Häusern, um sein Almosen zu vervollständigen. Ob Gewinn oder Nichtgewinn—er blieb gleichblickend, standhaft in strenger Askese.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined renunciation: do not let greed expand one’s demands; accept limited means (alms from a small, fixed number of houses) and maintain equanimity whether one receives or not.
Vaiśampāyana describes the conduct of a great ascetic: he avoids roaming from many houses out of desire, completes his alms only by a restrained round of seven houses when necessary, and remains steady in austerity regardless of success or failure.