Shloka 10
पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
निराशीर्निनिमस्कारो निर्द॑न्द्धो निष्परिग्रह: । न चाप्यवहसन् कच्चिन्न कुर्वन् भ्रुकुटीं क्वचित्,न मुझे आशीर्वादकी इच्छा होगी न नमस्कारकी। मैं सुख-दुःख आदि द्वत्द्धोंसे रहित और संग्रह-परिग्रहसे दूर रहूँगा। न तो किसीकी हँसी उड़ाऊँगा और न क्रोधसे किसीपर भौंहें टेढ़ी करूँगा
Vaiśampāyana uvāca: nirāśīr ninimaskāro nirdvandvo niṣparigrahaḥ | na cāpy avahasan kaccin na kurvan bhrukuṭīṃ kvacit ||
Vaiśampāyana sprach: „Ich werde weder Segen noch Gunst suchen, noch aus Gewinnsucht Grüße und Verbeugungen darbringen. Frei von den Paaren der Gegensätze wie Lust und Schmerz und fern von Erwerb und Horten, werde ich niemanden verspotten; und im Zorn werde ich niemals gegen irgendwen die Stirn runzeln.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inner discipline: live without craving for rewards, remain even-minded amid pleasure and pain, avoid possessiveness, and maintain harmless conduct in speech and expression—neither mocking others nor displaying anger.
In Vaiśampāyana’s narration, a vow-like statement is presented describing an intended mode of conduct—an ethical self-commitment emphasizing restraint, detachment, and courteous, non-hostile behavior.