Shloka 7
पाण्डोः प्रव्रज्या-व्रतवर्णनम् | Pāṇḍu’s Resolve for Renunciation and Forest Discipline
मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर । संतानार्थ कुलस्यास्य यद् वा विदुर मन्यसे,बुद्धिमानोंमें श्रेष्ठ विदुर! मेरी राय है कि इस कुलकी संतानपरम्पराको बढ़ानेके लिये उक्त कन्याओंका वरण करना चाहिये अथवा जैसी तुम्हारी सम्मति हो, वैसा किया जाय
manye varayitavyās tā ity ahaṃ dhīmatāṃ vara | santānārthaṃ kulasyāsya yad vā vidura manyase ||
Bhīṣma sprach: „Meines Erachtens, o Bester der Weisen, sollten jene Jungfrauen zur Ehe erwählt werden, damit die Nachkommenschaft dieses Hauses fortbestehe. Doch, Vidura, es geschehe, wie du es für richtig hältst.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage and alliance-making as a dharmic responsibility tied to the continuity of the royal lineage, while also modeling prudent governance: Bhīṣma offers his considered view yet defers to Vidura’s superior ethical discernment.
Bhīṣma advises that the maidens being discussed should be accepted in marriage to secure progeny for the Kuru house, but he invites Vidura’s judgment and signals willingness to follow Vidura’s counsel.