Shloka 72
Ādi Parva, Adhyāya 103 — Dhṛtarāṣṭra–Gāndhārī Vivāha: Proposal, Consent, and the Vow
धर्मात्मा स तु गाड़ेयश्चिन्ताशोकपरायण: । प्रेतकार्याणि सर्वाणि तस्य सम्यगकारयत्,धर्मात्मा गंगानन्दन भीष्मजी भाईकी मृत्युसे चिन्ता और शोकमें डूब गये। फिर माता सत्यवतीकी आज्ञाके अनुसार चलनेवाले उन भीष्मजीने ऋत्विजों तथा कुरुकुलके समस्त श्रेष्ठ पुरुषोंके साथ राजा विचित्रवीर्यके सभी प्रेतकार्य अच्छी तरह कराये
dharmātmā sa tu gāḍeyaś cintāśokaparāyaṇaḥ | pretakāryāṇi sarvāṇi tasya samyag akārayat ||
Vaiśampāyana sprach: Der rechtschaffene Bhīṣma, von tiefer Sorge und Trauer überwältigt, ließ alle Totenriten für ihn (König Vicitravīrya) ordnungsgemäß vollziehen. Dem Gebot Satyavatīs folgend, sorgte er dafür, dass jede Pflicht nach dem Tod korrekt erfüllt wurde, zusammen mit den opfernden Priestern und den vornehmsten Ältesten des Kuru-Geschlechts—und wahrte so das Dharma selbst inmitten persönlichen Leids.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when overwhelmed by grief, a dharmic person upholds obligatory duties—especially rites owed to the dead—ensuring they are performed correctly and in accordance with elders’ and lawful authority’s instructions.
After King Vicitravīrya’s death, Bhīṣma—though sorrow-stricken—arranges and completes all the required funerary rites with priests and Kuru elders, acting under Satyavatī’s directive.