Shloka 27
Ādi Parva, Adhyāya 103 — Dhṛtarāṣṭra–Gāndhārī Vivāha: Proposal, Consent, and the Vow
अच्छिनच्छरवर्षेण महता लोमवाहिना । ततस्ते पार्थिवा: सर्वे सर्वतः परिवार्य तम्,राजन! उन नरेशोंने भीष्मजीपर एक ही साथ दस हजार बाण चलाये; परंतु भीष्मजीने उन सबको अपने ऊपर आनेसे पहले बीचमें ही विशाल पंखयुक्त बाणोंकी बौछार करके शीघ्रतापूर्वक काट गिराया। तब वे सब राजा उन्हें चारों ओरसे घेरकर उनके ऊपर उसी प्रकार बाणोंकी झड़ी लगाने लगे, जैसे बादल पर्वतपर पानीकी धारा बरसाते हैं। भीष्मजीने सब ओरसे उस बाण-वर्षाको रोककर उन सभी राजाओंको तीन-तीन बाणोंसे घायल कर दिया। तब उनमेंसे प्रत्येकने भीष्मजीको पाँच-पाँच बाण मारे
acchinaccharavarṣeṇa mahatā lomavāhinā | tataste pārthivāḥ sarve sarvataḥ parivārya tam, rājan |
Vaiśampāyana sprach: Mit einem großen, haarsträubenden Pfeilhagel hieb er die heranfliegenden Geschosse rasch nieder, noch ehe sie ihn erreichen konnten. Dann umringten ihn all jene Könige von allen Seiten und überschütteten ihn mit Pfeilen wie Wolken, die Wasserströme auf einen Berg ergießen. Bhīṣma hielt diesen Pfeilsturm aus allen Richtungen auf und verwundete jeden der Herrscher mit drei Pfeilen; zum Gegenschlag traf ihn jeder von ihnen mit fünf Pfeilen. Die Szene betont seine Disziplin und Meisterschaft: selbst unter einem Angriff der Vielen antwortet er mit bemessener Kraft, nicht mit zügelloser Wut.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights martial self-mastery within kṣatriya-dharma: even when attacked collectively, the ideal warrior maintains composure, counters effectively, and uses proportionate force—skill guided by discipline rather than rage.
A group of kings surrounds Bhīṣma and unleashes a massed volley of arrows. Bhīṣma intercepts the incoming missiles with his own arrow-barrage, blocks the attack from all sides, wounds each king with three arrows, and then receives five arrows from each in return.