Shloka 12
Kuru Prosperity under Bhīṣma and the Succession of Pāṇḍu (कुरुराष्ट्रसमृद्धिः पाण्डुराज्यप्राप्तिश्च)
विचित्रवीर्य च तदा बालमप्राप्तपयौवनम् | कुरुराज्ये महाबाहुरभ्यषिज्चदनन्तरम्,विचित्रवीर्य अभी बालक थे, युवावस्थामें नहीं पहुँचे थे तो भी महाबाहु भीष्मने उन्हें कुरुदेशके राज्यपर अभिषिक्त कर दिया
vicitravīryaṃ ca tadā bālam aprāptapayauvanam | kururājye mahābāhur abhyasiñcad anantaram ||
Dann setzte Bhīṣma, der Mächtigarmige, den jungen Vicitravīrya—noch ein Knabe, der das Jünglingsalter nicht erreicht hatte—auf den Thron der Kuru-Herrschaft und vollzog seine Weihe. Die Tat unterstreicht Bhīṣmas dynastisches Pflichtgefühl: die Kontinuität des Reiches und der Kuru-Linie zu sichern, auch wenn der Erbe noch unmündig war, und die Stabilität des Landes über persönliche Neigung zu stellen.
(गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rajadharma and guardianship: a protector like Bhīṣma prioritizes the continuity and stability of the kingdom and lineage, even when the rightful heir is still underage, by formally establishing legitimate rule.
Bhīṣma performs the royal installation (abhiṣeka) of Vicitravīrya, who is still a boy not yet in youth, placing him on the throne of the Kuru kingdom to secure lawful succession.