अध्याय ९६: शरभ-प्रादुर्भावः, नृसिंह-दर्पशमनम्, विष्णोः शिवस्तुतिः, फलश्रुति
सहसैव भयाद्विष्णुं विहगश् च यथोरगम् उत्क्षिप्योत्क्षिप्य संगृह्य निपात्य च निपात्य च
sahasaiva bhayādviṣṇuṃ vihagaś ca yathoragam utkṣipyotkṣipya saṃgṛhya nipātya ca nipātya ca
Dann, von plötzlicher Furcht ergriffen, packte er Viṣṇu, wie ein Vogel eine Schlange packt—hob ihn immer wieder empor, hielt ihn fest umklammert und warf ihn wieder und wieder zu Boden.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)