Previous Verse
Next Verse

Shloka 96

उमामहेश्वरव्रतं—पञ्चाक्षरमन्त्रस्य माहात्म्यं, न्यासः, जपविधिः, सदाचारः, विनियोगः

उच्चार्योच्चारयित्वा तु आचार्यः सिद्धिदः स्वयम् शिवं चास्तु शुभं चास्तु शोभनो ऽस्तु प्रियो ऽस्त्विति

uccāryoccārayitvā tu ācāryaḥ siddhidaḥ svayam śivaṃ cāstu śubhaṃ cāstu śobhano 'stu priyo 'stviti

Nachdem er (das Mantra) zuerst selbst rezitiert und dann rezitieren lassen hat, spricht der Ācārya—selbst Spender der Siddhi—den Segen: „Möge Śiva (Heil) sein. Möge Wohlergehen sein. Möge Glanz sein. Möge der Herr wohlgefällig sein.“

uccāryahaving uttered/recited
uccārya:
uccārayitvāhaving made (another) recite/caused to be recited
uccārayitvā:
tuindeed/then
tu:
ācāryaḥthe preceptor/ritual teacher
ācāryaḥ:
siddhi-daḥbestower of attainment (siddhi)
siddhi-daḥ:
svayamhimself
svayam:
śivamauspiciousness/Śiva’s grace
śivam:
caand
ca:
astumay it be
astu:
śubhamgood fortune/welfare
śubham:
śobhanosplendid/beautiful/radiant
śobhano:
priyopleased/propitious/dear
priyo:
itithus (ending the formula).
iti:

Suta Goswami (narrating a ritual instruction; the benediction is spoken by the Ācārya within the rite)