उमास्वयंवरः / भवोद्वाहः, गणसमागमः, अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्यम्, तथा विनायक-उत्पत्तिसूचना
स्वाहा स्वाहामतिर् बुद्धिर् ऋद्धिर् वृद्धिः सरस्वती राका कुहूः सिनीवाली देवी अनुमती तथा
svāhā svāhāmatir buddhir ṛddhir vṛddhiḥ sarasvatī rākā kuhūḥ sinīvālī devī anumatī tathā
Svāhā; der Entschluss, der „svāhā“ spricht; Einsicht und unterscheidender Geist; Gedeihen und Wachstum; Sarasvatī; Rākā und Kuhū; Sinīvālī; die Göttin; und auch Anumatī — all diese göttlichen Kräfte werden als Śakti Śivas angerufen, um dem paśu (der gebundenen Seele) durch Ritus und Erkenntnis den Weg zu Pati, dem Herrn, zu bereiten.
Suta Goswami (narrating to the Sages of Naimisharanya)
It lists Śakti-powers invoked during Śaiva rites—especially the sacrificial force of “svāhā,” prosperity (ṛddhi/vṛddhi), and knowledge (Sarasvatī)—showing that Linga-worship integrates Vedic offering, mantra-intent, and inner discernment.
By naming these goddesses and powers as invoked alongside worship, the verse implies Śiva as Pati whose Śakti manifests as ritual efficacy, knowledge, growth, and auspicious lunar timing—means by which the paśu is guided beyond pāśa (bondage).
Ritually, it highlights the svāhā-offering principle and auspicious lunar deities used for timing and sanctifying worship; yogically, it points to buddhi (discriminative intellect) as a Śaiva inner instrument supporting Pāśupata-oriented purification.