श्राद्धे वा दैविके कार्ये ब्राह्मणानां च सन्निधौ / पठेत नित्यं सुमनाः श्रोतव्यं च द्विजातिभिः
śrāddhe vā daivike kārye brāhmaṇānāṃ ca sannidhau / paṭheta nityaṃ sumanāḥ śrotavyaṃ ca dvijātibhiḥ
Bei einem Śrāddha (Ahnenritus) oder einer göttlichen religiösen Handlung und in Gegenwart von Brāhmaṇas soll man es regelmäßig mit heiter-ruhigem Geist rezitieren; und auch die Dvija, die Zweimalgeborenen, sollen es hören.
Sūta (narrating traditional injunctions within the Kurma Purana’s dharma-teachings)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
This verse is primarily a dharma-injunction: it emphasizes purity of mind (sumanas) and the sanctified setting (brāhmaṇas, śrāddha/daivika rites) for recitation and hearing, rather than directly defining Ātman.
The practical discipline highlighted is mental composure during sacred recitation—maintaining a calm, benevolent mind (sumanāḥ). In Purāṇic practice this functions as a basic sāttvika preparation that supports mantra, japa, and devotional contemplation.
It does not explicitly discuss Śiva–Viṣṇu unity; instead, it frames a shared orthodox ritual culture where sacred teaching is recited and heard in consecrated contexts—an environment in which the Purāṇa’s broader Śaiva–Vaiṣṇava synthesis is traditionally transmitted.