Āvāhāryaka-Śrāddha: Qualifications of Recipients, Paṅkti-Pāvana, and Exclusions
मातामहं मातुलं च स्वस्त्रीयं श्वशुरं गुरुम् / दौहित्रं विट्पतिं बन्धुमृत्विग्याज्यौ च भोजयेत्
mātāmahaṃ mātulaṃ ca svastrīyaṃ śvaśuraṃ gurum / dauhitraṃ viṭpatiṃ bandhumṛtvigyājyau ca bhojayet
Bei der śrāddha-Feier soll man eine Mahlzeit darbringen: dem Großvater mütterlicherseits, dem Onkel mütterlicherseits, dem Sohn der Schwester, dem Schwiegervater, dem Lehrer (guru), dem Sohn der Tochter, dem Vorsteher der Gemeinschaft, einem Verwandten sowie auch dem zelebrierenden Priester (ṛtvij) und demjenigen, für den das Ritual vollzogen wird (yājya).
Sūta (narrator) conveying dharma-instructions as taught in the Kurma Purana’s śrāddha context
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
This verse does not directly teach ātma-tattva; it frames dharma through śrāddha—service, gratitude, and right conduct—which the Purana presents as supportive disciplines (anukūla-sādhana) for inner purification leading toward higher knowledge.
No explicit yogic technique is stated; the practice emphasized is karma-yoga in a dharmic form—performing śrāddha with proper recipients—cultivating śauca (purity), niyama (discipline), and reverence that the Kurma Purana treats as preparatory to deeper yoga and devotion.
It does not explicitly mention Śiva or Viṣṇu; it reflects the Kurma Purana’s broader synthesis where devotion and yoga are grounded in dharma—ritual duty and ethical order—rather than sectarian opposition.