उदयत्सहत्स्रमहसा सहस्रतो ऽप्यतिपाटलं निजवपुः प्रभाझरम् / किरती दिशासु वदनस्य कान्तिभिः सृजतीव चन्द्रमयमभ्रमण्डलम्
udayatsahatsramahasā sahasrato 'pyatipāṭalaṃ nijavapuḥ prabhājharam / kiratī diśāsu vadanasya kāntibhiḥ sṛjatīva candramayamabhramaṇḍalam
Mit einem Glanz wie der Aufgang tausend Sonnen war ihr eigener Leib, lotosrot, über jedes Maß erhaben; sie streute den Schein ihres Antlitzes in alle Richtungen, als erschüfe sie einen Wolkenkranz aus Mondlicht.