शक्र उवाच विमोहयसि माम् ईश मर्त्यो ऽहम् इति किं वदन् जानीमस् त्वां भगवतो ऽनन्तसौख्यविदो वयम् //
Der Vers (204.5) legt das erhabene Dharma dar, würdig der Verehrung und des Studiums mit reinem Geist.